"Toch niet weer een training of cursus?"

Ik zat in een overleg met de familieondernemer en zijn MT-team. Ze waren al overtuigd om te starten met het 'medewerkers drijfveren' programma.

Maar daar, aan het einde van de tafel, zat de bewaker van het familie-erfgoed. In dienst sinds de vader het bedrijf nog runde. Bewaker van de pinpassen. Kritische blik. Armen over elkaar.

En daar was ik blij mee.

Want als zij niet overtuigd is, wordt het niets.

"Want als het weer een cursus is. Bedacht en opgelegd door de werkgever. Dan blijf je duwen en trekken. En dat lijkt me nu net niet wat er nodig is."

Scherp. En volkomen terecht.

Mijn vraag aan haar: Wat is er volgens jou dan wel nodig?

"Elkaar beter begrijpen. Het bedrijf is best groot geworden in een korte tijd. We zijn in het team aparte individuen van verschillende generaties."

Wat zou je willen zien?

"Samenwerking. Dat mis ik een beetje. Het mag allemaal wat positiever. En verbinding."

Verbinding?

"Voor mij is dat vertrouwen. Als ik vertrouwen heb, voel ik me vrij om te zeggen wat ik wil zeggen. Zonder bang te zijn dat ik word afgebrand. En dat zorgt bij mij weer voor betrokkenheid."

Hoe zouden we het programma moeten introduceren aan het team?

"Dat het een cadeautje is aan jezelf. Als ze erachter komen waarom ze hier werken. Wat hun beweegreden is. Hun motivatie. Die zit er toch. En die moet misschien een beetje opgestoft worden."

En toen gaven we haar een voorproefje.

Om de aanpak zelf te ervaren.

Haar reactie?

"Ik word hier wel enthousiast van." Ze keek de ondernemer aan. "Laten we een startdatum inplannen."

De bewaker van het familie-erfgoed was overtuigd.

Dit is precies waar het om gaat. Niet opleggen. Niet duwen. Niet trekken.

Maar tijd nemen om medewerkers gehoord en gezien te laten voelen. Om te begrijpen wat hen drijft.

Familie-DNA kun je niet opleggen. Alleen faciliteren.

Herken je dit? Dat je bedrijf snel gegroeid is en je je team wilt meekrijgen? Stuur me een DM. In een uur tijd laat ik jou de aanpak zelf ervaren.